Bijna twee derde van de ouderen voelt zich niet gehoord over hun woonprobleem en vier op de tien voelen zich vastzitten in hun huidige woning. Dat zijn geen signalen van een woningmarkt die vastloopt, maar van een samenleving die ouderen te laat serieus neemt.
De discussie gaat vaak over zelfstandigheid, terwijl de echte vraag is of mensen nog kunnen kiezen hoe en waar ze ouder willen worden. Uit onderzoek blijkt dat veel ouderen pas in beweging komen na een val, diagnose of ziekenhuisopname. Dan is wonen geen bewuste keuze meer, maar een noodoplossing.
Wonen en zorg nog steeds afzonderlijk behandeld
Het probleem is dat we wonen en zorg als twee afzonderlijke werelden behandelen. Daardoor ontstaan lange wachtlijsten voor passende woningen en blijven bestaande buurten onvoldoende ingericht op ouder worden. Ouderen willen niet per se verhuizen, maar wel de zekerheid dat er een passend alternatief beschikbaar is als hun situatie verandert. Die zekerheid ontbreekt.
Meer plekken nodig waar zelfstandig wonen en leven samengaan
Gemeenten, woningcorporaties, zorgorganisaties en het Rijk moeten stoppen met denken in woningen alleen. De opgave is gemeenschappen te creëren waar mensen elkaar kennen, ondersteunen en naar elkaar omzien. Niet meer woningen voor ouderen, maar meer plekken waar zelfstandig wonen en samen leven samengaan. Als we dat niet doen, groeit het aantal ouderen dat noodgedwongen blijft zitten waar het niet langer passend is. Dan lossen we het woonprobleem niet op, maar schuiven we dat door naar een zorgprobleem.
| Website https://www.hevo.nl |
